Tuesday, March 20, 2012

လြမ္းမိေသာ ေႏြရက္မ်ား


အိမ္က ဘီေအတို႔ စာေမးပြဲျပီးၾကျပီေလ။
သူ႔တို႔စာေမးပြဲေျဖခ်ိန္တုန္းကလည္း ပင္ပန္းလိုက္တာ (ကိုယ့္ညီမနဲ႔ေမေမ) း)
အိမ္ကေတာ့ေျပာရွာပါတယ္ ခေလးေတြစာေမးပြဲေျဖခ်ိန္ေတာင္ ဟိုသြားဒီသြားနဲ႔ကၽြန္မကို မယ္မဒန္းတဲ့ း(

ကဲေႏြဆိုေတာ့ တို႔ေတြငယ္ငယ္ကေႏြရက္ေတြဘာလုပ္ၾကတုန္း
၇တန္းနွစ္က ေႏြမွာ အဖြားတို႔ရြာ ေတာင္ငူေရတာရွည္က ရြာ ကို လိုက္လည္တာဘယ္ေတာ့မွ မေမ့
ရြာထဲ၀င္သြားတာနဲ႔ မန္က်ည္းပင္ေတြျမင္ရတယ္။ နုလားရင့္လားဆိုတာေတာ့ ခုမမွတ္မိေတာ့ဘူးေလ။
မွတ္မွတ္ရရကေတာ့ ရြာရဲ့ ေန႔လည္မွာ အိမ္ေရွ႔အိမ္က ဖြင့္လိုက္တဲ့ ေရဒီယိုရဲ့ ေမာင္ညီမေလးတို႔ေရဆိုတာ ခုခ်ိန္ထိ နားထဲကမထြက္ … ေအာ္.အိမ္ကကေလးေတြ အဲ့ဒါမ်ိဳးေတြေျပာျပ လည္းနားလည္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ။ေရဒီယိုကိုေတာင္ျမင္ဖူးေအာင္ျပအုန္းမွ

ရြာထဲမွာ မဂၤလာေဆာင္ရွိလို႔တဲ့ မနက္ေစာေစာ အခါေတာ္ေပးတာက  ဆိုပီးအက်ယ္ၾကီးဖြင့္လိုက္တဲ့ အသံခ်ဲ႔စက္သံေၾကာင့္ ကၽြန္မနိုးလာေတာ့ အဖြားက ဘုရားရွိခိုးေနျပီ။
ရြာဆိုေတာ့လည္း အသားငါး ရွားလားမသိပါ။ ေန႔တိုင္းဖိတ္ေကၽြးတဲ့အိမ္ေတြကေတာ့ ဟင္းေကာင္းတာမွတ္မိတယ္။
ဘုရားသာ အဖြားကရွိခိုးေနတာ  အိမ္ေရွ႔႔ကေန ငါးရမယ္ ဆိုတဲ့ေစ်းသည္ကို ဘယ္ဘက္လက္က ဘုရားရွိခိုးလွ်က္ညာဘက္လက္က ေန လာအုန္းလို႔လွမ္းေခၚေနတယ္။ ၂ ခါေလာက္ေခၚတာကို ငါးသယ္က ဆက္ေအာ္ေနတုန္း အဖြားတစ္ေယာက္ အေပၚရုံသဘက္ပစ္ခ်ပီး တယ္  ဒီငါးသည္မ ဆိုပီး ေအာ္ပါေလေရာ္
ကၽြန္မတို႔ေျမးတစ္သိုက္ကေတာ့ တစ္ခြီးခြီးေပါ့ …
တစ္ကယ္ေတာ့ ျမိဳ႔က ကၽြန္မတို႔ကို ဟင္းစားမရွိမွာ အဖြားက အေတာ္ပူပံုရတယ္။
ေဖေဖငယ္ငယ္က အိပ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္းပုခက္ၾကီးေတြရယ္  ကၽြန္းဘီဒိုၾကီးေတြရယ္ ကေတာ့ အခန္းေမွာင္ေမွာင္မွာ ေရနံေခ်းမဲမဲေတြလိုလိုမွာဖုန္ေတြ ပိုးမ်ွင္ေတြတက္လို႔။တြင္းေရေအးေအးေလးကို စဥ့္အိုးထဲထည့္ေပးတဲ့ အကို၀မ္းကြဲေတြကို ေက်းဇူးတင္သား။ လသာတဲ့ေႏြညတစ္ခုမွာပဲ အဖြားက ဆံုးပါးသြားတယ္လို႔သိရတာပါပဲ။
ငယ္ငယ္က ေႏြဆိုရင္ အပင္ေပၚတတ္ၾကတယ္။အပင္ေပၚမွာ လင့္စင္ထိုးၾကတယ္။  ခုကၽြန္မခေလးေတြ ၾကေတာ့ အပင္ေပၚတတ္မွာ ဆိုးလို႔ ကၽြန္မမွာ အရိပ္တစ္ၾကည့္ၾကည့္  ေမေမတို႔ငယ္ငယ္က အပင္ေပၚတတ္တယ္သိလားဆိုေတာ့ သားၾကီးက ျခံထဲက သရက္ပင္ေပၚတတ္ခ်င္လို႔ တစ္ပူဆာဆာ သူလည္းတတ္ၾကည့္ခ်င္တယ္တဲ့။ ေႏြရက္ေတြမွာသူငယ္ခ်င္းေတြစု မန္က်ဥ္းရြက္ေတြ ခူး ဖက္ထဲထည့္
ေျမၾကီးကိုတူး အဲ့အထုတ္ကိုထည့္ အေပၚက ျပန္ဖံုး ဖေနာင့္ေတြနဲ႔ ေပါက္ ျပီးမွ ျပန္ေဖာ္ စားၾက။
တေန႔က အိမ္မွာ သရက္သီးေတြကို စိတ္ပီး ငံျပာရည္ နွဲ႔ ငရုတ္သီးမႈန္႔ေတြ ျဖဴး ပီးသုတ္စားေနတာျမင္ေတာ့
ကိုယ့္ငယ္ငယ္က ေႏြရက္ေတြတုန္းကလည္း သရက္ပင္ေအာက္မွာ ထိုင္ပီး တစ္ရွဳးရွဴးရွဲရွဲနဲ႔စားမိတာ ျမင္ေယာင္မိတယ္။ ရန္ကုန္သူ/သား တိုက္ခန္းနဲ႔ေနသူေတြေတာ့မသိဘူး ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ နယ္ဆိုေတာ့ ျခံကေလး၀ိုင္းကေလးနဲ႔ စားပင္ေလးနဲ႔ ေရတြင္းနဲ႔ေလ။
ကၽြန္မေျပာဖူးသလားပဲ။ သားၾကီးက ၾကံဆိုတာ စားစရာမွန္းမသိဘူး။ 
ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္ကေတာ့ ၾကံကို ဓါးနဲ႔အခြံေတြ ခြာခ်လိုက္တယ္ ပီးရင္ အေခ်ာင္းလိုက္စုပ္ပဲေလ။တစ္ခါတစ္ေလမ်ား ဒီအတိုင္းေတာင္ သြားနဲ႔ခြာတာ။ ကၽြန္မေရွ႔သြားေတြ မညီတာ အဲ့တာေၾကာင့္မ်ားလား း).
 ေဟာ ခုေတာ့ ၾကံပန္းခိုင္လည္းရန္ကုန္မွာ သိပ္မျမင္မိ။ မိုမိုေကၽြးတဲ့ ၾကံေခ်ာင္းၾကီး ဟိုမွာစားေနတယ္ေမေမတဲ့ ဆိုလို႔ သၾကားဆိုတာၾကံက ရတာ ဆိုတာရွင္းျပရေသး။ ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ကိုယ္တို႔ ဖီဂ်ီကၽြန္းသြားေတာ့ ၾကံပင္ေတြကို တအံ့တၾသၾကည့္တဲ့ ဂ်ပန္မေတြ ကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိသလိုလို…

ကၽြန္မတို႔အိမ္ေဘးကို ဥၾသေလး ခုတစ္ေလာလာသာတယ္။ ကၽြန္မလည္း အားလံုးကိုသတိရတယ္။သူတို႔လည္း ျမန္မာျပည္ေႏြကို လြမ္းၾကမလား။ ကၽြန္မလိုပဲ ေသာတရွင္မ်ားရွင္ ဆိုတဲ့အသံရယ္ ေမာင္ညီမေလးတို႔ေရ ဆိုတဲ့အသံကို ယဥ္ပါးဖူးတဲ့သူေတြရွိမွာပဲေနာ္။ ခုမေျပာနဲ႔ ၂၀၀၃ ခုနွစ္ေလာက္ကတည္းက မံုရြာဘက္ေရာက္ေတာ့ ေရဒီယိုကအသံထက္ ထန္းေတာထဲမွာလည္း ေဇာ္ပိုင္သီခ်င္းသံက ပ်ံလြင့္လို႔ေကာင္းေနတယ္။ ပူျပင္းလြန္းတဲ့အညာေႏြကို ကၽြန္မ အံမတုနိုင္ခဲ့။
အိမ္က အညာသားကိုေတာ့ ကိုယ္ဟာေတာင္ေပၚသားပါ(အဲ့ေလေတာင္ေပၚသူပါ) ဆိုပီးအညာမွာ ၂ညထက္ေတာ့ပိုမအိပ္ပါရေစနဲ႔ဆိုပီးေတာင္းေတာင္းပန္ပန္။ ဒါေတာင္ပူလို႔ေနရာရွာတာ ေနာက္ဆံုးထန္းေတာထဲ ေအးရာေအးေၾကာင္း ဒါမ်ိဳးပဲ ေကာင္း (တီဗီေၾကာ္ျငာထဲကအတိုင္း)
ဆိုပီး ထန္းရည္ခ်ိဳေလးေသာက္လိုက္ အညာဆူးပုတ္ေလးနဲ႔ၾကက္ဥေၾကာ္ နဲ႔လိုက္ဖက္ခဲ့တဲ့  ကိုယ့္ရဲ့အညာေႏြရက္….

သၾကၤန္သီခ်င္းကို အထူးတလည္မၾကိဳက္ေပမယ့္ ဒီနွစ္ေတာ့သၾကၤန္ကိုရင္ခုန္မိေနျပန္ေရာ ..အိုဆာကာ က သူငယ္ခ်င္း နွင္းလဲ့တစ္ေယာက္ ဒီနွစ္သၾကၤန္လည္း ျပန္မလာဖူးတဲ့ သူဆို သၾကၤန္ ျပန္မလာတာ ၁၇ နွစ္ရွိျပီ။

ကၽြန္မဒီကို ျပန္လာမယ္လုပ္ေတာ့ တစ္ပိုင္းတစ္စ စပ္ထားတဲ့ကဗ်ာေလးရွိတယ္

မငိုနဲ႔ ဗမာအကို
ညိဳက ဂ်ပန္ဆိုတဲ့အရပ္
ခရီးတစ္ေထာက္လို႔႔ပဲမွတ္တယ္။

လိုတယ္အစ္မ
ကၽြန္မတို႔ေျမမွာ
ဘက္ခ်လာ၊မာစတာ
ေအာ္ဂနိုက္ေဇးရွင္းေတြၾကား
ထင္ရွားေတာ့
အမလည္းတစ္ေန႔
ျမန္မာျပည္ကိုလာေတြ႔လည့္ေလ။

က်န္တာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး.
ခုတစ္ခါ ထပ္ေရးခ်င္တာက

တိုက်ိဳက အကိုအမ ေမာင္နွစ္မတို႔ေရ
နိုင္ငံလည္းေျပာင္း ေခတ္လည္းေတာင္းေနျပီမို႔
သၾကၤန္ရက္အမွီ အမိျပည္ ၾကည့္ေစခ်င္သည္လို႔ေလ။


ေႏြရက္ေတြကို လြမ္းသြားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘြာေတး း)



လြမ္းလွ်က္
ၾကည္ၾကည္




8 comments:

  1. ေခတ္လည္းေတာင္းေနျပီ တဲ့.. အို ေၾကာက္စရာၾကီး..ေတာင္းတယ္ ဆိုရင္ေတာ့..ေျပးမွ. း)

    ေခတ္လည္းေကာင္းေနျပီ ဆိုတာ ဘယ္သူ ေျပာလဲကြ..။
    မယံု..မယံု ..မယံုဘူး။

    ျပန္လာမယ္..ေရွ႕လ

    ReplyDelete
  2. လြမ္းမိပါသည္ေႏြရက္မ်ား။
    အိုုင္အိုုရာ

    ReplyDelete
  3. ကိုယ္တို႕လည္း ျပန္လာေတာ့မယ္၊
    သၾကၤန္ေတာ့ မမီေတာ့ဘူးကြယ္။

    ReplyDelete
  4. စာေတြဖတ္သြားတယ္မႀကည္ႀကည္
    မိသားစုကိုယ္ေ၇ာစိတ္ပါက်န္းမာခ်မ္းသာႀကပါေစ။

    ReplyDelete
  5. ကုိေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ)March 22, 2012 at 1:32 AM

    ျပန္ေ၇းလုိက္ .. ျပန္ေပ်ာက္လုိက္ ... း)

    ReplyDelete
  6. မမကလဲေပ်ာက္သြားလိုက္ရင္အၾကာၾကီးဘဲ း))
    မမလဲလတ္စသတ္ေတာ႕ ေတာင္ငူအမ်ိဴးကို ...

    သတိရေနတဲ႕ ညီမ
    မဒိုးကန္

    ReplyDelete
  7. ဘြာေတး ဘယ္ရမလဲ မမၾကည္ၾကည္..ေႏြရက္ေတြကို လြမ္းသြားၿပီ..

    ReplyDelete
  8. မၾကည္ၾကည္ ေပ်ာက္တာ ၾကာေပါ့။ အရင္လို စာေတြျပန္ေရးပါ။

    ReplyDelete

ေ၀ဖန္သြားပါအုန္းလား ။
အသိမွတ္ၿပဳတယ္ဆိုရင္ပဲ ၀မ္းသာလွပီေလ။