ဆုေတာင္း

တိတ္တခိုးဆိုတာထက္

တုိးတိတ္စြာ ခ်စ္ခဲ့တာပါ။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လိုအခ်စ္ေပါ့

တစ္ခုေသာ ေဆာင္းနံနက္မွာ

အခါးရည္တစ္ခြက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ခြင့္ရခဲ့ပါရဲ့။

စြဲလမ္းလို႔ထင္ပါရဲေလ

မျမင္သာရင္ ရင္ေတြပူ

သခင္မပါရင္ ဘေလာင္ေတြဆူလို႔

ဆုေတာင္းပဲ ျပည့္ေလသလား

မဟူရာ ည နက္နက္မွာ

အသူရာလည္း မစြက္ဖက္ပဲ

မ်က္၀န္းရႊန္းလဲ့ ရီသဲ့သဲ့နဲ႔

ခ်စ္သူဟာ ခစားလို႔လာတယ္။

အၾကင္နာနွုတ္ခမ္းနဲ႔ ညင္သာစြာလည္းနမး္လို႔

ေႏြးေထြးတဲ့လက္နဲ႔ ေထြးေပြ႔ကာလည္း ဖက္လို႔ေပးေပါ့။

ပင့္သက္ခပ္ေႏြးေႏြး မွာ အသည္းဆိုတာ ေအးကနဲ။

အိုး……………..

လက္၇ွိဘ၀က  တေမွးတာေ၀းကြာေနဖို႔

အိမ္မက္ ရယ္ ခဏေပးကာ ေနပါလို႔

လြမ္းလ်ွက္

ၾကည္ၾကည္

လြမ္းေမာဖြယ္ေသာ ေသာကေရာင္စံုေတာ မွတ္တမ္း

သတိရလို ့ဆိုတဲ့ မက္ေဆခ့်္ တစ္ေၾကာင္း

3D နဲ ့ေၿပာင္းၾကည့္

ပုလဲလံုးၿဖစ္ဖို ့ကမာတစ္ေကာင္ ထုဆစ္ေနတယ္။

Touch screen ကို လက္တင္ဖို ့ၿပင္တိုင္း

၀ိုင္ၿမစ္ေတြ ကေၿပာင္းကၿပန္စီးတယ္။

လြမ္းလိုက္တာရွင္

လြမ္းလိုက္တာရွင္

လြမ္းလိုက္တာရွင္

အဲ့လို  စာေၾကာင္းေတြ စီကာရိုက္ ေ၇းေပမယ့္

Screen ေပၚက ဗလာ word တစ္အုပ္ သိမ္းထုတ္ရတာလည္း ညစဥ္

မိုးေသာက္ယံညေတြမယ္ အားေတြငယ္

အေနာက္ေတာင္အရပ္ စိတ္ကတြက္မွန္းဆ

မ်က္၀န္းလႊာပိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ကေလးတမ္းတ

လွိုင္းခတ္သံလည္းၾကားတယ္  Vanda Miss Jaoquim နံလည္း သင္းတယ္..

တိ္မ္ေတြ ေခၚရာအလိုက္သင့္ပါပါရေစ…

 ခဏအငိုက္

 စကားသား  ေက်ာက္ေဆာင္နဲ ့တိုက္မိလိုက္တယ္။

 ယိမ္းႏြဲ ့ ပန္းခင္း ေလေၿပညွင္း

 အိက်ေနမလို တိမ္ေရႊအို

ငွက္ေတးခ်ိဳသီ အသံညီ

ဆက္သေနသလိုလို

အဆင္းလွ ရသာခ်ိဳခ်ိဳ

ဒါေပမယ့္                                   

ဧ၀ဆိုသူတဲ့  ေခါင္းရမ္းရင္း  စာတစ္ေစာင္အရင္ ကမ္းတယ္။

Vanda Miss Jaoquim ( National Flower of XXXXXXXX)




ေရးသူနဲ ့သူေရးတဲ့စာ တစ္ခါတစ္ေလ ထပ္တူမက်တတ္ပါဘူး....
ၾကည္ၾကည္ 

ခြန္အား

ေနာက္ၿပန္မလွည္႔ဘူူး

ကိုယ့္ခရီးက တစ္၀က္မက တြင္ခဲ့ၿပီ။

သိတယ္။

အခ်ည္းနွွီးေတာ့ ၿဖစ္မခံ

ပန္းတိုင္ခရီးလည္း နီးေနၿပီ။

ရွိတယ္။

မုသားမၾကံေတာ့ တစ္ပါးရန္ဆိုတာကလည္း။

ၿငိတယ္။

သမင္ခ်ိဳ အလွဆင္    ေလာကီခ်ံဳပုတ္နဲ႔

သမုဒယႏြယ္ပင္ေပါတဲ့  ေမာဟအရႈပ္ေတာကို၀င္ေတာ့။

မိတယ္။

သားသမင္ေတာ့ မဟုတ္ က်ားဘုရင္တစ္အုပ္ဆိုေပါ့။

ထိတယ္။

ဖိနပ္မပါခဲ့တဲ့ ခရီးမွာ

ကႏၱာရ သီးေတြကလည္း ဖေနာင့္မွာ ဗရဗြ။

ရံႈးတယ္။

တစ္ခါတေလလည္း

အမွားမခံတဲ့ ေလာကဓံေစ်းကြက္ထဲ။

မုန္းတယ္။

လက္နက္ကိုခ် အလံၿဖဴၿပလည္း

တစ္ခါက ရန္သူဆိုတဲ့ သရုပ္နဲ ့

မဟုတ္တာပဲ ၿမင္တတ္သူေတြ။

ကဲ

မၿငီးတြားေတာ့ဘူူးကြယ္။

အစည္းအတား ေဘးဖယ္

ပန္းတိုင္အၿမန္ေရာက္ ခရီးေပါက္

အေမွာင္ သိပ္သည္းလည္း  ခရီးဆက္ရဲ ဖို ့

စၾကာ၀ဠာထဲက  လတစင္း  ကိုယ့့္အတြက္သီးသန္႔လင္းဖို ့လိုမယ္။

လမင္းရယ္ .....................

ညွာတာေတြးလို ့ လာသာေပးလွည့္ပါ။

ၾကည္ၾကည္

အေတြးတို ့က ဘေလာ့ေရးဖို ့သာ

Result ေတြမေကာင္းရင္
အၿပင္ထြက္ အိမ္ထဲမွာပဲ မchat နဲ႔ေလ
အင္း………
အိမ္ထဲမွာမငိုင္
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကိုင္ ၀ရန္တာထြက္ထြက္ထိုင္
ရန္ကုန္-မႏၱေလးခရီးေ၀း ၂နာရီေလာက္နဲ႔ေၿပးမယ့္
ရွင္ကန္စင္ ၿဖတ္တာပဲေငးေတာ့
ေပပါေရးဖို႔အေတြးမထိ အေအးေတာ့ မိတယ္ အခ်စ္ရယ္။

တေန႔ကေက်ာင္းပြဲ ေပါ့
တို႔ၿပည္က ေမာ္ဒယ္ေတြ မယ္ေဒၚေတာ္ရမယ့္
ၿမဴးတူးခုန္ဆြ ေက်ာင္းသူအလွေတြ
အဖြဲ ့လိုက္ performance အေပးကို
Lab ထဲကပဲ ေငးလိုက္ပါတယ္။
တစ္ေယာက္ေမးတဲ့အရာက အေတြးစေတြ ၿဖစ္ေစလို႔
ယူတို႔ နုိင္ငံေက်ာင္း ဘာေတြေကာင္းသလည္း
ေက်ာင္းသူစံုညီီ ကဗ်ာေတးသီပါသလား
ေက်ာင္းသားစုရံုး ရသေတြဖြဲ႔ထံုးပါသလား
ဘယ္လိုအသင္း အားအၿပင္းဆံုး
ဘယ္လိုရာသီ ေက်ာင္းသားေတြ ညီပါသလည္း
ေက်ာင္းသားအားလံုး ဘာ subsidy အရဆံုးလည္း
ဘယ္လိုေက်ာင္းသားအေရး နိုင္ငံက အေလးေပးပါသလည္း
Data တတ္ရွာWorldBankမွာ
ၿမန္မာၿပည္ရွာမေတြ႔ ဂဏန္းေတြလြဲ ကိန္းေတြ က်ဲတဲ့။
အင္း………………………………………………………….

တစ္ခါတေလေပါက္ကြဲ တစ္ခါတေလလည္း မဲမိတယ္။
ကဲ…..
ငါ့မြန္းက်ပ္မႈ ပစၥဳပၸန္ခါးေတြပ်က္ၿပယ္ဖို႔
ဘေလာ့၀ကၤပါကို ဖက္တြယ္မလို႔
ငါ့အတိတ္ကို ငါ့အရိပ္လိုၿပန္ၾကည္႔
ရက္စြဲလြန္ေတြ ေပါင္းၿပီးအသစ္လုပ္
ငါ့စိတ္အဆာကို ငါ့ကဗ်ာၿဖစ္ေၿပာင္းထုတ္မယ္။

*ရွင္ကန္စင္ (က်ည္ဆံရထား)


ၾကည္ၾကည္

တန္ဂ်ံဴးပကား ရက္မ်ားသို႕

ကၽြန္းပိစိလို႔ ေခၚတဲ့
ေနရာမွာ
ရင္ခုန္သံစဥ္ၾကိဳးညိွ
ႏုူူးညံ႔မွႈရသ တိုးသိ
ကို္ယ့္အတြက္ ထာ၀ရလူ
ဟိုး..........................
တစ္ခါက သူကေနတယ္။

မွတ္မိေနတယ္။
အထပ္ထပ္ထံုးတဲ့ အသဲပံုး ကို္သယ္
တင္းေနွာင္နွလံုးေသြးေၾကာေတြ ကိုဖယ္ဖို ့
Silk Carrier ေၿမအက်
ၿခေသၤ့က်ြန္းကို ေၿခခ်မိေတာ့
အိုး............................
ခ်န္ဂီတစ္ခုလံုး
ပန္းေရာင္ေတြဖံုးလို ့....

မွတ္မိေနတယ္
ၾကင္နာသူပုခံုး
ကႏြဲ႔ကလ် မွီအုန္းမိေတာ့
အလွကဗ်ာထဲက
SAFARI ညကမၻာေလးရဲ့အေရာင္က
ျပာရီရီလဲ့ ရာက ေမွာင္

ဟူး.......ၾကာခဲ့ၿပီကြယ္
တခါတခါ ၿခေသၤ့ကၽြန္းဆီ ေမွ်ာ္ေတာ့
အေစာဆံုးေနထြက္ အေရွ႕အရပ္ဆီ ကို (သူလည္း)
တစ္ခါတစ္ေလ ေယာင္ယမ္း
Google နဲ႔ ဖမ္းေနမလား။

ဒီလမ္း ဒီေနရာ
ကမ္းစပ္ေဘးနဲ ့ကလပ္ကီ
ပင္နီဆူလာနဲ ့အင္းေလး
Grand Plaza နဲ ့ Takashimaya
အရိပ္ေတြ မပီ၀ိုး၀ါး
ရွိေနဆဲလား။
အတိတ္ကို ခဏဖမ္းဆုပ္ခ်င္လို႔
Orchid ေဘး လမ္းရွဳပ္ရွဳပ္ကုိ
မိုင္ေထာင္ခ်ီ အေ၀းဆီကလွမ္း
ေၿခသံလံုစြာ ၿပန္္လာနမ္း ဖူးတယ္။


ၾကည္ၾကည္

Halloween Eve

ကာလသားေတြက Zorro ဆိုေတာ့
မဖုရားေတြက အိန္ဂ်ယ္ေပါ့။

အရူးမဟုတ္တာေတာ ့
ေသခ်ာတယ္
ထူးၿပီးမူးေနၾကတာ။
ေကာင္တာေဘးက
ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္သံ နဲ႔ အၾကားအထိက
ဘ၀အေမာေတြ ရဲ့ အတားအၿငိေတြကို ခဏေမ့
ေလာကနိဗၺာန္ကိုေတြ ့ေနသလား မသိ။


တစ္ခ်ိဳ့ကလည္း နား နားၾကပ္နဲ ့
ရင္ခုန္သံကုိ (check)ေပးသူ
အေပးအယူ မ်ွေနၾကလား။

တစ္ခ်ိဳ ့က အခုမွ
အၾကည့္ခ်င္းဆံု
ရင္ခုန္သံ စတင္ေတာ့မယ့္ ပံု။

အၾကည့္ၿမွား ကို အကုန္လံုး ပစ္
ဘားတန္ဒါ(Bartender)ဆီ လႊတ္ေတာ့
အံမယ္
သူကပဲ ေၿပာင္းၿပန္
ရွက္ၿပံဳး နဲ ့အၾကည့္ကိုခံတယ္။
လွစ္ကနဲ အၿပံဳးပင့္ ရင္ကို၀င့္
တီရွပ္ေပၚအသည္းပံုေရး
အထာေပးေနေသးတယ္။

ၿပာလဲ့လဲ့ ခြက္ကေလးကိုင္လို႔ေပး
ေရာ့
ေကာ့ေတး..
ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးတဲ့။…

အခ်ိန္မတန္ေပမဲ့ ကိုယ္အိမ္ၿပန္ခ်င္ေနၿပီ။
ျပတင္းတံခါး၀မွာေတာ့ နွင္းမ်ားက်ေနေပါ့
မွန္းဆကာလို ့ ေတြးတယ္သခင္ရယ္
တမ္းတပါလို ့ေဆြးတယ္ရင္မယ္
ကိုကိုပါရင္ ေႏြးမယ္ထင္္တယ္။

၀န္ခံခ်က္(ေနာက္ဆံုးစကားလံုး က အေဖက အေမ့ကို ေပးေသာစာထဲမွ စကားလံုး)


ၾကည္ၾကည္

ပန္းက်ိန္စာ

ပန္းတစ္ပြင္ ့ ေၾကြ အက်
ေၿမမခ ခင္ လက္တစ္စံု ကဖမ္း
ရနံကိုေတြ ့ ကမ္းကိုေမ ့ခဲ့ တယ္။

ပြင့္လႊာကို ဆုတ္
ပြင့္မွုံကို ခ်ိဳး
ပြင့္ဖတ္ကုိဖယ္
ပြင္ ့ခ်ပ္ကိုေခ်
ပြင္ ့အေခ်ကိုညွစ္
တစ္စ စီ ၿဖစ္မွ
ေလေပၚကို ၀ဲၿဖန္ ့
ေၿမေပၚသို ့ က်ဲ ၿပန္ ့ေစခဲ့တယ္။

ၿဖစ္တည္မွႈ ခဏ
ပန္းဘ၀မွာ
ေၿမမထိခင္ ေလေပၚရွိစဥ္မွာပဲ
ပန္းကငိုတယ္။

သူသည္
ဇာတ္လမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ
အျဖည့္ခံေပါင္းမ်ားစြာရဲ့
ေဖးယူေထြးကူမွႈနဲ ့
တခန္းရပ္ေတြ နဲ ့ ကစား
အခန္းဆက္ေတြဆို နားထားခဲ့တယ္။
သူ႔ကုိ ဘယ္လိုထင္ထင္
သူ႔အျမင္နဲ႔ သူတဲ့။

သူသည္
ပတ္၀န္းက်င္ကို စကန္စက္ နဲ႔ အၿမန္ဖတ္
ယုယၿခင္းကို နက္ဂတစ္ေပး
ၾကင္နာၿခင္းကို ခေရာစ့္ေအာက္
ၿမတ္နိုးၿခင္းကို ပြိဳင့္ ေလာက္ေတာင္မွ မေထာက္ခဲ့သူ။

သူသည္
အနိုင္နဲ ့ပိုင္းရမယ့္ပြဲ ေတြ လို ့ပဲ သတ္မွတ္
တကယ္က
နိဂံုးကုိပဲ ေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ။

ရင္ဘတ္ထဲၾကိတ္ၾကိတ္ျပီးေအာ္
ဒီည ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မေပ်ာ္ၿပန္ဘူး
ကၽြန္ေတာ့္ လက္နွစ္ဘက္က
အၾကားအာရံုကို အေမွာင္ခ် ၿပီး အေ၀း
ကၽြန္ေတာ့္အာရံု ဆီ ျငိျငိလာေနတဲ့ အေတြး…

ေမတၱာကို အေလးမထား
အခ်စ္ကို ကေလးကလား လို ့ထင္တဲ ့
ထိုလူသားသင္အား

အဆင္းကို လည္း မသိနိုင္ေသာ
ရနံကိုလည္း မထိနိုင္ေသာ

သူ ့ခ်စ္ၿခင္းဆိုတာ ေၿပး ေစေသာ္
ကိုယ္ ့ခ်စ္ၿခင္းဆိုတာ ေ၀းေစေသာ္။

ၾကည္ၾကည္